Για τον Σάββα Παπάζογλου










Για τον Σάββα Παπάζογλου

Με το τεύχος της «Εφημερίδας των Συντακτών» της 17ης Σεπτεμβρίου 2016 διανεμήθηκε δωρεάν ο δεύτερος τόμος του βιβλίου ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ των  Θανάση Κ. Κάππου και Κων/νου Θ. Κάππου. Το βιβλίο αναφέρεται, σε ξεχωριστό, μάλιστα, κεφάλαιο με τον τίτλο «Ένας ποδοσφαιριστής για όλες τις δουλειές», στον Σάββα Παπάζογλου. Το αναδημοσιεύουμε αυτούσιο προς τιμήν του παλαίμαχου άσσου, που είναι μέχρι σήμερα ενεργός και δραστήριος, δίπλα στον ΑΠΟΛΛΩΝΑ, τον Σύλλογο τον οποίο, παρά τη σπουδαία καριέρα του, δεν έβγαλε ούτε στιγμή από την καρδιά του.



 Ο Σάββας Παπάζογλου το 1957 με την Εθνική Ελλάδας.

 ΣΑΒΒΑΣ ΠΑΠΑΖΟΓΛΟΥ: 
΄Ενας ποδοσφαιριστής για όλες τις δουλειές
 
Μια σπάνια ποδοσφαιρική και όχι μόνο προσωπικότητα. Ποδοσφαιρικά χαρακτηριστικά: δύναμη, πάθος, υψηλή τεχνική κατάρτιση. Ανθρώπινα χαρακτηριστικά: αλληλέγγυος σε όλους. Προσέφερε βοήθεια σε γνωστούς και αγνώστους. Ακόμη και σε εχθρούς.
Πολιτικά χαρακτηριστικά: Αριστερά! Σε έναν προοδευτικό χώρο που την εποχή εκείνη ταλανιζόταν από μίση και πάθη.
Η εποχή, ακριβώς μετά τον εμφύλιο πόλεμο
Για να είμαστε απόλυτοι, μία δεκαετία μετά τον Εμφύλιο, όταν για τα πάντα χρειαζόταν πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων. Πόσο μάλλον στο ποδόσφαιρο (σε όλες τις βαθμίδες...).
Ο Σάββας Παπάζογλου πλήρωσε τα πολιτικά και ιδεολογικά του φρονήματα με διώξεις και αποκλεισμούς που έγραψαν ιστορία. Μόλις πέντε παιχνίδια με την Εθνική Ομάδα 1957 (Ελλάδα - Β' Ισπανίας, Ελλάδα - Γιουγκοσλαβία, Ελλάδα – Β΄   Γαλλίας, Ρουμανία - Ελλάδα, Γιουγκοσλαβία - Ελλάδα).
Ενώ έπαιξε δεκαεπτά φορές με την Εθνική Ενόπλων Δυνάμεων, δύο φορές με την Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Αττικής και Νήσων (ΑΣΔΑΝ), για τις οποίες μάλιστα είχε επιστρατευτεί (γιατί είχε στο μεταξύ απολυθεί από πεζικάριος).
Το τι πραγματικά συνέβαινε στην ταραγμένη εκείνη εποχή ακόμη και στο ποδόσαφαιρο είναι μια άλλη ιστορία.
Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Σάββας Παπάζογλου ήταν ένας ολοκληρωμένος ποσφαιριστής και άνθρωπος, που άφησε το στίγμα του τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδων.
Διεκδίκησε για τους συμπαίκτες του πρώτα και μετά για τον εαυτό του τα αυτονόητα. Αυτό δεν άρεσε καθόλου σε κάποιους -πόσο μάλλον την εποχή εκείνη- που είχαν άλλη αντίληψη για την ποδοσφαιρική -και όχι μόνο- πραγματικότητα. Με συνέπεια να βρεθεί πολύ γρήγορα στους πάγκους.
Κάτι που μπορεί να τον στενοχώρησε, όμως δεν τον πτόησε.
Από μικρός στα βάσανα και στο κουρμπέτι, ήξερε την αλήθεια της ζωής.
Γεννήθηκε στις 20 Ιουνίου 1934 στο Γκάζι.
Παιδί τετραμελούς οικογένειας. Από την ηλικία των πέντε ετών, όταν η οικογένεια του μετακομίζει στο Αιγάλεω (Προσφυγικά), αρχίζει να αποκτά μια τρυφερή σχέση με την μπάλα.
Μαζί με τον φίλο του, Στέλιο Σεραφείδη, παρακολουθούν τις ποδοσφαιρικές εξελίξεις της εποχής, περνώντας τις περισσότερες ώρες της ημέρας στις ποδοσφαιρικές αλάνες.
Μια πολιτικο-ποδοσφαιρική ιστορία δέκα χρόνια μετά τη γέννηση του: ο μεγαλύτερος αδελφός του, Βασίλης, αποφασίζει το 1944 να ιδρύσει μια ποδοσφαιρική ομάδα με ένα όνομα παράταιρο για την εποχή: «Δυναμό Αιγάλεω». Κόκκινο πανί για τις τότε αρχές που μπορεί να νόμιζαν πως πρόκειται για ομάδα του Ανατολικού μπλοκ.
Μια ομάδα στην οποία συμμετείχαν ο Βασίλης και ο Σάββας Παπάζογου, ο Στέλιος και ο Χαράλαμπος Σεραφείδης, οι οποίοι προέτρεπαν τους νέους να ασχοληθούν με το ποδόσφαιρο ώστε να αποφύγουν τους άλλους πειρασμούς.
Διαλύθηκε, όπως ήταν άλλωστε σίγουρο, από την εξουσία της εποχής.
Με την προτροπή του Αντώνη Λιβανού, ποδοσφαιριστή του Αιγάλεω, ο Σάββας και ο Στέλιος πηγαίνουν στο Αιγάλεω. Ο Σάββας θα μείνει στην ομάδα δύο χρόνια σημειώνοντας αξιοζήλευτη πορεία.
Εκεί θα βρει προπονητή τον πρώην παίκτη Τρύφωνα Τζανετή ο οποίος του έδωσε πολλαπλά μαθήματα για την είσοδο του στα μεγάλα ποδοσφαιρικά σαλόνια.
Σε φιλικό με την τουρκική Ούλκι Σπορ, στις 21 Σεπτεμβρίου 1952, σημειώνει στο 32ο λεπτό ένα εκπληκτικό γκολ με σουτ βολίδα σε κίνηση, ύστερα από τραβέρσα του Παπαποστόλου.
Ας κάνουμε όμως μια μικρή πολιτικο-ποδοσφαιρική παρένθεση. Ας σταθούμε σε έναν από τους πέντε αγώνες της Εθνικής στους οποίους έλαβε μέρος.
Κυριακή 3 Νοεμβρίου 1957, Βουκουρέστι. Ρουμανία - Ελλάδα 3-0. Εδώ κρύβεται και ο βασικός λόγος της αποπομπής του Σάββα Παπάζογλου από τις εθνικές ομάδες.
Στο βιβλίο του Ανδρέα Μπόμη «Αυτή είναι η ιστορία της Εθνικής Ελλάδας», (σελ. 186) διαβάζουμε: «Το 3-0 του Βουκουρεστίου έγινε ακριβώς την ίδια μέρα που οι Σοβιετικοί εκτόξευσαν το δορυφόρο με τη Λάικα στο Διάστημα.
Η εφημερίδα "ΤΑ ΝΕΑ" της 4ης Νοεμβρίου 1957 στην πέμπτη σελίδα της είχε εκτενή περιγραφή του ματς, με ανταπόκριση του απεσταλμένου της, Χρήστου Σβολόπουλου, και στην πρώτη σελίδα φυσικά είχε τη Λάικα.
Αντιγράφουμε το βασικό τίτλο της εφημερίδας: "Οι Ρώσοι εξαπέλυσαν δεύτερον δορυφόρον - Ζυγίζει 580 κιλά και έχει επιβάτην ένα σκύλον - Ανήλθε ήδη εις ύψος 1.700 χιλιομέτρων με ταχύτητα 8.000 μέτρων κατά δευτερόλεπτον.
-   Το πειραματόζωον θα κατέλθει δι' αλεξιπτώτου. Ελήφθησαν αι πρώται πληροφορίαι διά την κατάστασίν του - Η Ρωσία κατέχει το μυστικόν νέας καυσίμου
-  Εκπληξις εις την Δύσιν - Ενθουσιασμός εις την Μόσχαν - Ο αμερικανικός δορυφόρος δεν θα εξαπολυθεί προ του 1958».
Το επόμενο παιχνίδι της Εθνικής Ομάδας ήταν στις 10 Νοεμβρίου 1957 με αντίπαλο τη Γιουγκοσλαβία για τα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του Ι958».
Στο ξενοδοχείο "Μόσχα" του Βελιγραδίου κατέλυσε η Εθνική Ομάδα και το προηγούμενο απόγευμα έγινε το "μοιραίο".
Ολοι ήταν μαζεμένοι στο σαλόνι του ξενοδοχείου, μαζί με δημοσιογράφους, διάφορα άλλα στελέχη της ομάδας και κάποιους "κοντινούς". Η γιουγκοσλαβική τηλεόραση έδειχνε την ιστορία της Λάικα.
Με τον Σάββα Παπάζογλου να εκθειάζει το επίτευγμα λέγοντας: "Με αυτό που κατάφεραν οι Ρώσοι άνοιξαν οι ουρανοί για το Διάστημα και τον άνθρωπο".
΄Επειτα από συζήτηση, ενστάσεις και αντιρρήσεις, αποφασίστηκε να γίνει ψηφοφορία. Η νίκη της Λάικα συντριπτική. Η ιστορία του Σάββα Παπάζογλου με την Εθνική μας Ομάδα είχε λάβει τέλος.
Οι "κοντινοί" με την Εθνική Ομάδα είχαν... στείλει τις αναφορές τους. Χαρακτηριστικός και εξαιρετικά παραστατικός ο διάλογος ανάμεσα στον Χρήστο Σβολόπουλο (απεσταλμένο του Συγκροτήματος Λαμπράκη) και τον Σάββα Παπάζογλου.
Χρήστος Σβολόπουλος: "Σάββα, να στείλω κάτω το αποτέλεσμα;" Σάββας Παπάζογλου: "Ασ' το, κύριε Χρήστο, έχει φτάσει ήδη".
Παράξενη σύμπτωση για να τελειώσει μια καριέρα στην Εθνική Ομάδα.
Ας ξαναγυρίσουμε στα των εθνικών πρωταθλημάτων.
Ξεκινάει η περίοδος 1953-54. Η ώρα για το επόμενο βήμα σε δύσκολες εποχές. Η ΑΕΚ καραδοκεί. ΄Εκανε μάλιστα και κάποιες προπονήσεις με την ομάδα. Ο Κλεάνθης Μαρόπουλος και ο Τζανετής τον αναμένουν.
Η δουλειά στο Καλυκοποιείο του Υμηττού δεν φτάνει στον Σάββα. Χρειάζεται και κάποιο έξτρα εισόδημα.
Η ΑΕΚ αργεί. Ο Απόλλωνας, με μυθιστορηματικό τρόπο, τον «κλέβει». Αν όμως δεν συναινούσε η προηγούμενη ομάδα στη μεταγραφή υπήρχε η ποινή του διετούς αποκλεισμού.
Οι Απολλωνιστές τον βάζουν στο πλοίο για τη Νάξο για να μην τον χάσουν από τον όποιο επίδοξο αντίπαλο. Η φουρτούνα τους αναγκάζει να κατέβουν και να βρουν καταφύγιο στη Σύρο.
Την πρώτη χρονιά παίζει φιλικά και ετοιμάζεται. Η ποινή της δεύτερης χρονιάς σβήνεται, αφού έδωσε ο Απόλλωνας 10.000 δραχμές στο Αιγάλεω .
Μένει έξι χρόνια στον Απόλλωνα σημειώνοντας 68 γκολ σε 259 αγώνες.
Αποφασίζει πως ήρθε η ώρα για κάτι μεγαλύτερο.
Είμαστε στο 1960. Ερίζουν ο Παναθηναϊκός με τον Ολυμπιακό. Εκείνος θέλει Ολυμπιακό, με τους «πράσινους» να του προσφέρουν περισσότερα.
Ο παλιός του προπονητής στον Απόλλωνα, Κιρίλ (Τζίνα) Σιμονόφσκι, και η πιθανή πρόσληψη του στη ΔΕΗ, αποτέλεσαν τους βασικούς λόγους.
΄Ομως ο Απόλλων δεν συμφωνούσε για τη μεταγραφή με τον κίνδυνο για διετή αποκλεισμό.
Ως από μηχανής θεός ο Παναιγιάλειος του μεγάλου Αστέριου Μπέλλα τού δίνει τη δυνατότητα να παίξει ένα χρόνο και μετά να πάει στον Πειραιά.
Η συμμετοχή του στον αγώνα κόντρα στην Μπαρτσελόνα στις 22 Μαΐου 1962 αποτελεί μία από τις κορυφαίες στιγμές του στον Ολυμπιακό. Μαζί με τον Κώστα Πολυχρονίου αποτέλεσαν τους κορυφαίους παίκτες της ομάδας.
Με την καθοδήγηση του Αλέκου Χατζησταυρίδη, ο Ολυμπιακός με γκολ του Σιδέρη Χατζησταυρίδη κερδίζει με 1 -0.
Μεγάλη και μοναδική νίκη.
Φεύγει ο Παπάζογλου από τον Ολυμπιακό, επιστρέφει για ένα χρόνο στον Απόλλωνα και κλείνει την καριέρα του στον Ολυμπιακό Χαλκίδας το Τ 966.
Με συγκομιδή 468 αγώνες και 123 γκολ.
Με συστατική επιστολή του περίφημου Μάρτον Μπούκοβι πηγαίνει στη φημισμένη προπονητική σχολή της Βουδαπέστης για να παρακολουθήσει μαθήματα.
Κάτι που επαναλαμβάνει και το 1974, μαζί με τους Δημήτρη (Λώρη) Θεοφάνη και Βαγγέλη Πανάκη, για να παρακολουθήσει ειδικά μαθήματα εκμάθησης και προπόνησης ποδοσφαίρου σε παίκτες μικρής ηλικίας.
Ολυμπιάδα Αιγάλεω, Κηφισιά, Χανιά, Καλαμάτα, Χαλκίδα, Προοδευτική, Πανελευσινιακός, Ηλυσιακός, μερικές από τις ομάδες που προπόνησε και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία.
Τα κατάφερε σε όλα μια χαρά. Εντός και εκτός των γηπέδων.
Πολλοί λένε πως έμοιαζε σε όλα του στον Μπομπρόφ (Vsevolod Bobrov), έναν από τους διασημότερους παίκτες χόκεϊ επί πάγου και ποδοσφαιριστή στην πρώην Σοβιετική Ενωση. ΄Ηρωας του Ολυμπιακού τουρνουά του Τάμπερε το 1952, που σώθηκε από το αεροπορικό δυστύχημα του 1950, στο οποίο ξεκληρίστηκε η ομάδα χόκεϊ ΒΒC (ομάδα πολεμικής αεροπορίας), επειδή άργησε να ξυπνήσει και δεν ήταν στην αποστολή.
Δύο περιπτώσεις ποδοσφαιριστών που μοιάζουν σε πολλά. Ο ποδοσφαιρικός και «πολιτικός» Σάββας Παπάζογλου αποτελεί μια μοναδική περίπτωση, γιατί πάλεψε, κέρδισε και κατάφερε να επιβιώσει μη κάνοντας καμία υποχώρηση.

Του Κ. Χαραλαμπίδη
Εκτύπωση Άρθρου : Print Friendly and PDF Κοινωνικά :
 
Support : Δημιουργία ιστοσελίδας | Al.Ge Template | Πρότυπο ΒΒ2
Copyright © 2013. Γ.Σ. Απόλλων Σμύρνης 1891 - All Rights Reserved
Τεχνική Επιμέλεια - Al.Ge
Proudly powered by Al.Ge Template