Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Γιώργου Αφρουδάκη που έδωσε στον Κωνσταντίνο Μοσχάτο του waterpolonews


 

Μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Γιώργου Αφρουδάκη  που έδωσε στον


"Θα αγωνιστώ στον Απόλλωνα συμβολικά για συναισθηματικούς και οικογενειακούς λόγους, διότι μεγάλωσα με τον Απόλλωνα και η οικογένεια μου ήρθε από τη Σμύρνη".
 



«Αφοσίωση Διάρκεια Συνέπεια Αγάπη για το Πόλο»


Μια από τις μεγαλύτερες μορφές που έχει αναδείξει η υδατοσφαίριση και γενικότερα ο ελληνικός αθλητισμός, ο Γιώργος Αφρουδάκης, αποχώρησε από την ενεργό δράση μέσω ανοιχτής επιστολής τον περασμένο μήνα.
Ο θρυλικός φουνταριστός πανηγύρισε στην καριέρα του σε συλλογικό επίπεδο 6 Πρωταθλήματα και Κύπελλα Ελλάδας, το Κύπελλο Κυπελλούχων και με την Εθνική ομάδα την 4η θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας αλλά και το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Μόντρεαλ. Φόρεσε το σκουφάκι του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος σε 8 Ευρωπαϊκά, 6 Παγκόσμια Πρωταθλήματα και 5 Ολυμπιακούς Αγώνες!
Λίγο πριν κλείσει τα 40, ο αθλητής σύμβολο παραχώρησε μια απολαυστική συνέντευξη στο waterpolonews όπου εξήγησε την απόφασή του να βάλει τίτλους τέλους σε μια φανταστική διαδρομή που κράτησε για τρεις δεκατίες.
Ο ποιητής του γκολ αποκάλυψε μυστικά της καριέρας του, μοιράστηκε μαζί μας στιγμές που μένουν χαραγμένες βαθιά μέσα του, πληροφορίες για συμπαίκτες, προπονητές και αντιπάλους. Τέλος μας αποκάλυψε πως θέλει να παραμείνει κοντά στο πόλο.

Ο Γιώργος συναντήθηκε με τον Γιάννη και τον Κωνσταντίνο Μοσχάτο και απασφάλισε…!

photo1

«Η πιο δύσκολη απόφαση που έχω πάρει στη ζωή μου»

Καταρχάς πώς πήρες την απόφαση να αποσυρθείς από την ενεργό δράση;

«Η αλήθεια είναι πως η υπόθεση αυτή με απασχολούσε αρκετά τα τελευταία χρόνια. Θεωρώ ότι είναι η πιο δύσκολη απόφαση που έχω πάρει στη ζωή μου. Αφήνεις πίσω ένα κομμάτι της ζωής σου που είναι αδύνατο να το αποχωριστείς. Έχω την υποδομή να παίξω κι άλλα χρόνια, αλλά αποφάσισα να αποχωρήσω σε ένα υψηλό επίπεδο.
Εκτίμησα ότι έφτασε το πλήρωμα του χρόνου. Το κίνητρο δεν ήταν πλέον για εμένα μεγάλο. Πέρσι με τον Παναθηναϊκό πιάσαμε το ταβάνι μας που ήταν η συμμετοχή στον τελικό και εκ των πραγμάτων έχοντας ως αντίπαλο τον Ολυμπιακό δεν είναι εφικτό να πετύχεις κάτι περισσότερο.
Δεν είχα να αποδείξω κάτι. Απολάμβανα ότι στα 40 μου μπορούσα να παίζω σε αυτό το επίπεδο. Υπήρχαν βέβαια στιγμές που ένιωθα άβολα που αγωνιζόμουν εγώ αντί για κάποιο νεότερο αθλητή, από την άλλη όμως δεν μπορούσα να πω ότι υπήρχε ο μικρότερος παίκτης που με ξεπερνούσε.
Έκλεισε ένα κεφάλαιο στη ζωή μου οριστικά για να προχωρήσω σε άλλους επαγγελματικούς τομείς.».

afroudakis4
«Απολάμβανα κάθε αγώνα από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό»


Τι σου λείπει περισσότερο από την καθημερινότητα σου ως αθλητή;

«Είναι πολλά μικρά πράγματα όπως το πρωινό ξύπνημα, ο καφές μετά την προπόνηση, η παρέα, τα αστεία, η προετοιμασία για τον αγώνα. Οι χαρές, αλλά και οι στενάχωρες στιγμές.
Απολάμβανα κάθε αγώνα από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό. «

afroud

«Κάτι μέσα μου, μου έλεγε ότι θα τα ζούσα όλα αυτά»

Όταν ξεκινούσες, είχες φανταστεί όλα όσα θα ακολουθούσαν;

«Δεν είχα σκεφτεί απολύτως την εξέλιξή μου. Αλλά πάντα πίστευα πως θα καταφέρω πολλά γιατί μου άρεσε ο αθλητισμός. Ζούσα με το όραμα και κάτι μέσα μου, μου έλεγε ότι θα τα ζούσα όλα αυτά. Όταν ήμουν πιτσιρικάς έπλαθα σενάρια.».

pao-nox-700x394

«Δεν προκαλούσα και θα ήθελα αυτό να το θυμούνται για εμένα»

Πώς αντιμετωπίζεις το γεγονός ότι η καριέρα σου χαρακτηρίστηκε από επαγγελματικότητα και αφοσίωση;

«Η αφοσίωση μου ήταν στο 100%. Παραμέρισα πολλά πράγματα από την προσωπική μου ζωή. Όλη μου η ζωή και εκτός αγώνων και οι προβληματισμοί στην οικογένεια μου λόγω και της σχέσης της με το άθλημα ήταν γύρω από το πόλο.
Ήμουν εργατικός και ήσυχος. Κρατούσα πάντα χαμηλούς τόνους ακόμα και όταν ένιωθα αδικημένος. Δεν προκαλούσα και θα ήθελα αυτό να το θυμούνται για εμένα. Αγωνιζόμουν με ήθος και πάντα σεβόμουν τους αθλητές και τους προπονητές που υπήρχαν γύρω μου.».

CP PHOTO/ Gerry Broome, AP
«Όταν ήμουν μικρός ονειρευόμουν να σκοράρω με buzzer beater»
Ποιες είναι οι πρώτες στιγμές που φέρνεις στη μνήμη σου από την πορεία σου;

«Η σημαντικότερη στιγμή είναι το γκολ που μας χάρισε το μετάλλιο στο μικρό τελικό του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος στο Μόντρεαλ το 2005.
Όταν ήμουν μικρός ονειρευόμουν να σκοράρω με buzzer beater.  Στη συγκεκριμένη φάση, ήταν σαν μια δύναμη να μπήκε μέσα μου τη στιγμή που πήρα την πάσα από τον Χρήστο, αφού ο φουνταριστός σε αυτό το σημείο επιδιώκει να κερδίσει την αποβολή, δεν ρισκάρει το σουτ.
Το Κύπελλο Ευρώπης με τη Βουλιαγμένη ήταν επίσης πολύ σπουδαία επιτυχία, αφού όλα σχεδόν τα παιδιά ήταν από τη περιοχή της Βουλιαγμένης. Κάτι που είναι πρωτοφανές. Η στιγμή ήταν έντονη γιατί την έζησα στην αρχή της καριέρας μου και σε ένα κατάμεστο κολυμβητήριο.»
Από την αντίθετη πλευρά το χαμένο μετάλλιο στην Αθήνα είναι κάτι που δεν μπορεί να ξεχαστεί. Ακόμα το σκέφτομαι. Είμαι απογοητευμένος για το μικρό τελικό, γιατί μετά τη Σερβία και την Ουγγαρία που έπαιξαν στον τελικό, ήμασταν η καλύτερη ομάδα.».

C

«Ήμουν καψούρης με το γκολ»

Στην Α1 πέτυχες συνολικά 1670 τέρματα. Είναι εφικτό να σπάσει ποτέ αυτό το ρεκόρ;

«Αν κάποιος σπάσει το ρεκόρ, ίσως αυτό αποκτήσει μεγαλύτερη αξία. Είναι δύσκολο, αλλά αν αλλάξουν οι κανονισμοί είναι εφικτό.
Ήμουν καψούρης με το γκολ. Η αίσθηση να πάρω τη μπάλα και να τη στείλω στα δίχτυα με ιντριγκάριζε. Πάντα σκεφτόμουν να κερδίσει η ομάδα μου, αλλά το γκολ το κυνηγούσα.
Έπαιξα αρκετά χρόνια σε υψηλό επίπεδο και είχα διάρκεια και συνέπεια.».


giannouris

«Το νέο μοντέλο φουνταριστού το εφάρμοσε το 1994 ο Γιαννουρής στο πρόσωπό μου»
Ποια είναι τα μυστικά της θέσης του φουνταριστού;

«Όταν ξεκίνησα να αγωνίζομαι ως φουνταριστός έπαιζα με τη δύναμη και τον όγκο μου. Ήμουν πολύ δυνατός μέσα στο νερό.
Με τον ερχομό του Βαγγέλη Ρούπακα στη Βουλιαγμένη, δούλεψα πάρα πολύ στο κομμάτι της τεχνικής. Όλες εκείνες οι κινήσεις που έμαθα έδωσαν παράταση στην καριέρα μου.
Ο φουνταριστός είναι η πιο νευραλγική θέση και γι’ αυτό χρειάζεται πάρα πολύ δουλειά και απαιτεί γρήγορη σκέψη, φαντασία, εκρηκτικότητα και υπομονή.
Ο Γιάννης Γιαννουρής είχε διακρίνει πως είχα σωματικά προσόντα, δύναμη και αντοχή και με είχε τοποθετήσει εκεί.
Στα πρώτα μου βήματα στο αντρικό τμήμα, το μεταβατικό στάδιο ήταν δύσκολο γιατί με μάρκαραν μεγαλύτερα και πιο δυνατά παιδιά από τους συνομηλίκους μου.
Μάλιστα σε μια προπόνηση με τον Λίνο Ρεπέτο συνέβη και μία από τις ελάχιστες αντιπαραθέσεις που είχα ποτέ με προπονητή όταν του είπα -Τέρμα δεν ξαναπαίζω σε αυτή τη θέση.-  Σε ένα οικογενειακό διπλό είχαμε δεχτεί γκολ και δεν έπαιρνα τη μπάλα για να την επαναφέρω. Ένιωθα ότι δεν μπορούσα να ανταποκριθώ. Αλλά κατάλαβα ότι έκανα λάθος.
Όταν ξεκίνησα η θέση ήταν πιο στατική. Το νέο μοντέλο φουνταριστού το εφάρμοσε το 1994 ο Γιαννουρής στο πρόσωπό μου.  Ο παίκτης έπρεπε να γίνει κινητικός.»


afroudakis-650

«Ο  Καμπάνια μας άλλαξε τη φιλοσοφία με το πέρασμα του»

Ποιος είναι ο κορυφαίος προπονητής που συνεργάστηκες;

«Αν οφείλω αυτό που έγινα σε κάποιον αυτός είναι ο Γιαννουρής. Εκείνος ρίσκαρε να με καλέσει στην Εθνική σε πολύ μικρή ηλικία και με τον καιρό δικαιώθηκε.
Σίγουρα υπάρχουν κι άλλες συνεργασίες που με βοήθησαν όπως προανέφερα και με τον Βαγγέλη Ρούπακα.
Αλλά όσα έμαθα για τη δουλεία και τη νοοτροπία τα πάντρεψε στο μυαλό μου ο Σάντρο Καμπάνια. Μας άλλαξε τη φιλοσοφία με το πέρασμα του.»

giorgos 
«Αν μετά το Μόντρεαλ είχαμε συνεχίσει ενωμένοι θα μπορούσαμε να πάρουμε το χρυσό στο Πεκίνο»


Ποια ήταν η καλύτερη ομάδα που έχεις υπάρξει μέλος της;

«Σε συλλογικό επίπεδο ξεχωρίζω την ομάδα του Ολυμπιακού. Ήταν μια ελληνική dream-team που είχε στόχο την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ. Πιστεύω ότι ο Ολυμπιακός της τριετίας 2006 με 2009 ήταν πιο ισχυρός από άποψη ρόστερ ακόμα και με τον σημερινό που είναι επίσης πολύ ισχυρός.
Ωστόσο, η Βουλιαγμένη της τετραετίας 1996 με 2000 ήταν ο ορισμός της ομάδας, κάθε παίκτης έδινε το 100%.
Σε επίπεδο Εθνικής ομάδας, το 2005 είχαμε το πιο δυνατό σύνολο. Ωστόσο αυτή η ομάδα δεν έμεινε ενωμένη. Αν είχαμε συνεχίσει θα μπορούσαμε να πάρουμε το χρυσό στο Πεκίνο.
Αντίστοιχα η νεανική ομάδα του 2006 ήταν επίσης μια ομάδα που όλοι οι παίκτες έδιναν το 100%, είχε μέσα τους Γιάννη και Γιώργο Φουντούλη, τον Κώστα Δήμου, τον Γιώργο Χατζηδάκη, τον Νικήτα Κόχειλα, τον Κώστα Κοκκινάκη. Είχε αποδώσει εξαιρετικά και η πρόκριση στην τετράδα είχε χαθεί από την Ισπανία εξαιτίας ενός διαιτητικού λάθους.»

gre-jug 
«Όποτε παίζαμε με Σέρβους, Κροάτες ή Μαυροβούνιους, οι φουνταριστοί υποφέραμε»

Ξεχώριζες κάποιον αντίπαλο;

«Λόγω της θέσης ξεχώριζα πάντα τον αμυντικό. Όποτε παίζαμε με Σέρβους, Κροάτες ή Μαυροβούνιους, οι φουνταριστοί υποφέραμε. Δεν θέλω να σταθώ σε κάποιον συγκεκριμένα γιατί αγωνίζομαι αρκετά χρόνια.
Όμως, δεν υπολόγιζα ποτέ ότι παίζω κόντρα σε ένα καλό τερματοφύλακα. Πάντα σούταρα με βάση τη θέση του. Ο τερματοφύλακας έπαιρνε μεγαλύτερη αξία για τους περιφερειακούς.»

proxeiro

«Με στεναχωρούσε η προχειρότητα»

Υπήρχε κάτι που αντιμετώπιζες ως αθλητής και σε στεναχωρούσε;

«Με στεναχωρούσε ότι η Ομοσπονδία οργανωτικά αντιμετώπιζε πάντα με προχειρότητα τόσο το κομμάτι της Εθνικής ομάδας όσο και τα πρωταθλήματα.
Έχει αποτύχει να πλασάρει το προϊόν της προς την πολιτεία και γενικότερα.
Πάντα με προβλημάτιζε αυτό γιατί με ενδιέφερε και το αύριο της υδατοσφαίρισης. Ενώ οι υποχρεώσεις μας ήταν επαγγελματικές πάντα αντιμετωπίζαμε μια προχειρότητα ακόμα και από τα σωματεία.
Πρέπει να δοθεί βάση στην οργάνωση, στα ηλικιακά πρωταθλήματα και στην ανάπτυξη του αθλήματος στην επαρχία. Τώρα με την απουσία πόρων υπάρχουν δικαιολογίες, το κακό όμως είναι πως δεν βρέθηκαν λύσεις ούτε όταν υπήρχαν χρήματα.»

big2
«Θέλω να μείνω και να μεταφέρω στα νέα παιδιά τις γνώσεις και την τρέλα μου για τον αθλητισμό»

Παρότι έχεις απορρίψει το κομμάτι της προπονητικής θα παραμείνεις κοντά στο πόλο;

«Το κομμάτι της προπονητικής το απέρριψα από πολύ μικρός και ήταν από τις πιο έξυπνες κινήσεις που έκανα λόγω και του περιορισμού της ζήτησης.
Θα αγωνιστώ στον Απόλλωνα συμβολικά για συναισθηματικούς και οικογενειακούς λόγους, διότι μεγάλωσα με τον Απόλλωνα και η οικογένεια μου ήρθε από τη Σμύρνη.
Μέσα στο επόμενο διάστημα θα ξεκαθαρίσω και από ποιο πόστο θα μείνω κοντά στο άθλημα. Θέλω να μείνω και να μεταφέρω στα νέα παιδιά τις γνώσεις και την τρέλα μου για τον αθλητισμό.
Θα επιθυμούσα και η οικογένεια μου να μείνει κοντά στον αθλητισμό. Τα παιδιά μου ήδη ασχολούνται με κάποια αθλήματα αλλά δεν θέλω να προδικάσω κάτι. Αντιλαμβάνομαι όμως ότι οι για ένα παιδί οι κατευθύνσεις που παίρνεις από το σπίτι είναι οι πιο σημαντικές. Στην οικογένεια μου το πόλο είναι πάντα στην κορυφή της ατζέντας.»

telos 

Κλείνοντας ποια θα ήταν η λεζάντα που θα χαρακτήριζε την καριέρα σου;

«Αφοσίωση, διάρκεια, συνέπεια, αγάπη για το πόλο.»

 Από
Εκτύπωση Άρθρου : Print Friendly and PDF Κοινωνικά :
 
Support : Δημιουργία ιστοσελίδας | Al.Ge Template | Πρότυπο ΒΒ2
Copyright © 2013. Γ.Σ. Απόλλων Σμύρνης 1891 - All Rights Reserved
Τεχνική Επιμέλεια - Al.Ge
Proudly powered by Al.Ge Template